THE ALCHEMY OF READING

The face of a story is in a reader's mind

Het smalende gelach van de angst

Trots huppelde ik het schoolplein op richting mijn klasgenoten van de 3e. Blij lachend ging ik bij mijn vaste groepje staan, als altijd. Mijn klasgenoten groetten me, bekeken me van top tot teen en ineens was het doodstil. Toen barstten ze in luid lachen uit. Mijn lach verdween.

Blijheid aan mijn lijf
Die ochtend mocht ik mijn gloednieuwe outfit aan. Ik had het de dag ervoor van mijn buurmeisje gekregen die eruit was gegroeid. Wat vond ik het mooi! Het zomerse pakje bestond uit een broek en een hesje, knalgeel en overladen met bijna lichtgevende roze bloemen. Wat werd ik gelukkig van deze blijheid aan mijn lijf.
Mijn moeder maakte nog een extra mooie vlecht met bijpassende strik. Ik voelde me bijna jarig en trok de deur dicht op weg naar school. De zon scheen en mijn dag kon niet meer stuk. Dacht ik.

De schoolbel bromde dwingend. We gingen de klas binnen en mijn blijheid was verdwenen. Ik werd uitgelachen. Waarom vonden ze mijn pakje niet mooi? Werden zij dan niet blij van mijn bloemen?

Juf Leroux -mijn lievelingsjuf- keek van mij naar de anderen en weer terug naar mij. Toen iedereen zat en stil werd, keek ze mij aan en zei ze luid: ‘Marian, wat zie jij er vandaag prachtig uit, wat een zonnige kleren heb je aan en wat een vrolijke kleuren. Jij moet je wel heel blij voelen vandaag.’ De klas was doodstil. Mijn hart bonsde. Ik was even niet alleen.

Juf Leroux gaf mij daardoor het zelfvertrouwen terug dat ik zoeven in één klap kwijtraakte. De sprankel die vele malen sterker is dan het smalende gelach van de angstige kudde. Juf Leroux heeft nooit geweten hoe belangrijk deze zinnen van haar in mijn jonge leven waren. Hoe gesteund ik me voelde. En mij deed beseffen dat ik nooit bij de kudde zou horen.

“Beloof me dat je altijd zult onthouden dat je moediger bent dan je gelooft, sterker dan je lijkt en slimmer dan je denkt.” – A. Milne, Winnie the Pooh

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2020 THE ALCHEMY OF READING

Thema door Anders Norén